Gazolina – polski szkuner żaglowo-motorowy zakupiony w 1920 roku razem z materiałami wybuchowymi. Słynny z międzynarodowej załogi o dziwnych pomysłach i pływaniu mimo minimalnych nakładów armatora i przeciwności losu. Część problemów została spowodowana doborem załogi według zasady "im tańsza tym lepsza".
Dane typ: dwustutonowa, żaglowo-motorowa lichtuga żeglugi bałtyckiej (początkowo przybrzeżnej) pojemność: brutto: 127 (159, 147) BRT netto: 101 (84) NRT nośność: 220 DWT wymiary: długość między pionami: 31,3 m szerokość: 5,8 m ożaglowanie gaflowe (prawdopodobnie szkuner, ale mógł być keczem) dwa maszty składane i bukszpryt dwa miecze boczne silnik: żarowy trzycylindrowy? o mocy 50 KM; przy przebudowie na motorowiec jako Schwalbe II, wymieniony na 150 KM jedna śruba armator: Polski Związek Przemysłowców Naftowych inż. Stanisław Wirpsza Stacjonował w Gdańsku początkowo przy Polskim Haku a następnie w Nowym Porcie).
Uwagi: dane w nawiasach pochodzą z innych źródeł. Statek był kilkakrotnie przebudowywany, w tym przedłużony oraz zmieniony na motorowiec.