Dawniej też nadawano (Carl Warnstorf) rangę form zmienności wynikającej z warunków siedliskowych: f. robusta – rośliny zanurzone w wodzie; f. valida – darnie bardziej zbite, żółtawe, gałązki gęstsze, listki gałązkowe węższe i dłuższe niż typowo – rośliny z miejsc suchszych; f. tenue – łodyżki delikatne, rośliny zielone, listki gałązkowe nieco sierpowato wygięte – rośliny z miejsc cienistych.
Zagrożenia i ochrona W skali globalnej gatunek uznawany jest za niezagrożony – na czerwonej liście publikowanej przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) ma status gatunku najmniejszej troski (LC). Jest to zasługą rozległego zasięgu i dużych zasobów, opisywanych jako generalnie stabilne lub nawet rosnące (co łączone jest z dużym potencjałem kolonizacyjnym tego gatunku). Na półkuli północnej na południowym skraju zasięgu gatunek w wielu obszarach jest jednak rzadki i ustępujący. Uznawany jest za gatunek zagrożony w Słowenii, narażony w Szwajcarii, Austrii, na Słowacji i bliski zagrożenia na Węgrzech. W krajach Unii Europejskiej siedliska tego gatunku, lasy i bory bagienne oraz torfowiska przejściowe, chronione są jako siedliska przyrodnicze w obszarach Natura 2000.