Odwrót Rommla thumb|Bombowiec Martin Baltimore W depeszy do OKW Rommel usprawiedliwiał swą decyzję o przerwaniu ofensywy brakiem paliwa, aliancką przewagą w powietrzu i brakiem elementu zaskoczenia. Tegoż 2 września sytuacja wojsk Osi jeszcze się pogorszyła. Samochody pancerne 4. batalionu 8 Pułku Huzarów (4. Brygady Pancernej) spadły na kolumnę około 300 ciężarówek z zaopatrzeniem, niszcząc 57 spośród nich. Skutkiem tego włoskie jednostki pancerne zostały odesłane na tyły dla ochrony linii komunikacyjnych i zapobieżenia kolejnym atakom.
2 września z żadnej ze stron nie przejawiano aktywności, nie licząc samolotów alianckich, które atakowały jak uprzednio.
Montgomery zorientował się, że Afrika Korps ma zamiar się wycofać. Szybko opracował plan ofensywny dla 7 Dywizji Pancernej i nowozelandzkiej 2 Dywizji Piechoty, jednakże z zastrzeżeniem, że nie będą zbytnio ryzykować, co mogłoby mieć negatywny wpływ na działania w najbliższej przyszłości.
Podczas gdy działania 7 Dywizji Pancernej nigdy nie wykroczyły poza rajdy mające niepokoić nieprzyjaciela, Nowozelandczycy uderzali znacznie poważniej.