Brzoza cukrowa, b. wiśniowa (Betula lenta L.) – gatunek drzewa z rodziny brzozowatych. Występuje w stanie dzikim we wschodniej części Stanów Zjednoczonych; na przedgórzach i w górach (Appalachy). Pojedyncze stanowiska na zachód od Appalachów nie dochodzą do Missisipi.
Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kora thumb|180px|left|Liście i owocostan Pokrój Drzewo dorastające w ojczyźnie do 20–25 m. U młodych drzew korona jest stożkowata, natomiast u starszych kopulasta. Kora: Młode drzewa mają fioletowobrązową korę (ciemniejsza od kory brzozy żółtej), lecz z wiekiem staje się ona matowo ciemnoszara. Na powierzchni liczne przetchlinki. Nie łuszczy się. Pędy Młode nagie, ciemnobrunatne, po roztarciu przyjemnie pachnące. Pąki Ostre i odstające. Liście Błyszczące. Mają jajowaty kształt o sercowatej podstawie i zaostrzonym wierzchołku. Mają do 12 cm długości. Są regularnie podwójnie ząbkowane. Większy ząbek jest ostro zakończony i znajduje się na końcu każdego nerwu. Młode listki są owłosione, lecz szybko stają się nagie. Owłosienie pozostaje jedynie na spodzie liści w kącikach nerwów. Posiadają 9-18 par nerwów. Ogonek liściowy jest długi i owłosiony. Ma do 2,5 cm długości. Kwiaty Zebrane w kwiatostanach kotkowatych.