Obóz jeniecki NKWD w Griazowcu (, ) – obóz jeniecki właściwy Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR dla przetrzymywania jeńców polskich z tw. pierwszej grupy.
Mieścił się w mieście Griazowiec pod Wołogdą, na linii kolejowej Jarosław – Wołogda, w zlikwidowanym monasterze Korniliewsko-Komelskim ok. 8 km od miasta i stacji kolejowej (później był tu m.in. dom wczasowy przedsiębiorstwa Siewierolies).
Historia Od jesieni 1939 polscy jeńcy wojenni aresztowani po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 przetrzymywani byli w specjalnych obozach NKWD w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku. Zdecydowaną większość z nich na wiosnę 1940 funkcjonariusze NKWD rozstrzelali w ramach zbrodni katyńskiej. Niewielka część z przetrzymywanych Polaków nie trafiła do miejsc kaźni, lecz wywieziona została do obozu w Juchnowie, a następnie do obozu NKWD w Griazowcu, który stanowił miejsce gromadzenia jeńców wyselekcjonowanych przez NKWD z obozów specjalnych do realizacji perspektywicznych planów (w maju 1940 było ich 395).