Chaim ben Josef Vital (hebr. חיים ויטאל) (ur. 1542 w Safedzie; zm. 23 kwietnia 1620 w Damaszku) – rabin, kabalista, czynny na przełomie XVI i XVII wieku w Safedzie, Jerozolimie i Damaszku. Był uczniem rabina Mojżesza Kordowero, a następnie rabina Izaaka Lurii.
Życiorys Chaim Vital urodził się w 1542 roku w mieście Safed w Palestynie, będącej wówczas częścią Imperium Osmańskiego. Urodził się w tradycyjnej rodzinie żydowskiej pochodzącej z Kalabrii we Włoszech. Wychowywał go rabin Mojżesz Alszich. Już w młodości zwrócił na niego uwagę słynny rabin Józef Karo, który w 1557 roku miał poprosić rabina Alszicha, aby zachował szczególną ostrożność przy jego edukacji. Rabin Karo już wtedy dostrzegał wybitne zdolności młodzieńca, i przeczuwał, że może on zostać ważnym nauczycielem w świecie nauki Tory. Według tradycji, jego pierwszą żoną była Anna, córka Mojżesza Saadia. Było to nieszczęśliwe małżeństwo i Vital zostawił swoją żonę, poświęcając się studiom alchemii. Uczył się od rabina Mojżesza Kordowero, który wprowadzał go w zagadnienia kabały i mistycyzmu. W dniu pogrzebu rabina Kordowero (w czerwcu 1570 r.) do Safedu przyjechał rabin Izaak Luria. Młodzi studenci kabały w Safedzie (był wśród nich Vital), pozbawieni swojego najbardziej poważanego nauczyciela, przylgnęli teraz do rabina Lurii, który wywarł na nich trwały wpływ.