W XIII wieku miejscowość wg Kazimierza Rymuta nazywano Gmew lub Gmiew (terra Gymeu, ordinis terram Gymeu cum tota Wansca – 1229 r., Gimen – 1245 r., Gymeu – 1279 r., Gymew – 1279 r., Gmew – 1282 r., Gemewe – 1291 r.). Rymut za Mikołajem Rudnickim nazwę wywodzi od pierwiastka *gm – wzniesienie – na którym założono miasto przy ujściu Wierzycy do Wisły.
Natomiast okolicę dokumenty z XIII wieku określają nazwą Wańsk (wg Rymuta) lub Wońsk (wg Bugajskiej). Zachowane zapisy de Wansk sive de Gmew i Wansca. Nazwę Wańsk/Wońsk wywodzi się od ówczesnej nazwy rzeki Wania/Wonia (dziś Wierzyca); zdaniem Bugajskiej najwyraźniej cuchnącej – woniejącej.
Bugajska zapisy od 1235 r. – Gmewam, Gimen, Gymeu, Gimeo, Gymew, Gnyf, Gneva – wywodzi od czasownika „gnić” – skojarzonego z Wońsk, „wonieć”, od cuchnącej zgnilizny. Rodzima nazwa słowiańskaHalina Bugajska, Toponimia byłych powiatów Gdańskiego i Tczewskiego, z. 6, 1985..
Niemieckie Mewe pochodzi od zniekształconego Gmewe, gdzie pierwsza litera zanika w wymowie niemieckiej, podobnie jak w przypadku Gdańsk – Dańsk – Danzig.
Z okresu niemieckiego w herbie miasta pozostała mewa, nawiązująca prawdopodobnie do nazwy Mewe.
Od XV w.