21 sierpnia tego roku zwolniono go z Legionów i jako obywatel monarchii został wcielono do armii austriackiej. Przydzielony do Specjalnej Grupy Artylerii przebywał w okolicach Hrubieszowa. Wkrótce wysłano go na kurs artyleryjski, a po jego ukończeniu pod koniec stycznia 1918 przydzielono go na front włoski, gdzie zdezerterował.

Przedarł się do Krakowa i zameldował w Komendzie Polskiej Organizacji Wojskowej. Wkrótce został wysłany z misją na Ukrainę w celu skierowania przeciwko państwom centralnym tworzących się na wschodzie polskich formacji wojskowych. W tym czasie posługiwał się pseudonimami „Barta” i „Wolski”. 8 kwietniu 1918 objął stanowisko szefa sztabu Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich na Ukrainie. Awansowany przez generała Aleksandra Osińskiego do stopnia pułkownika, dowodził III Korpusem Polskim w walkach pod Niemirowem i Gniewaniem.