„Grecy nazywali ich Moryskami” pisał Strabon, „a Rzymianie Maurami”Strabo, Geographica, c.17 p.n.e., XVIII, 3.; w literaturze wczesnochrześcijańskiej nazwa berberyjsko-numidyjskich mieszkańców północno-zachodnich krajów Afryki; w średniowiecznej Europie nazywano tak muzułmańskich mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego, którzy stworzyli państwo muzułmańskie na obszarze dzisiejszej Andaluzji, sięgając – w dobie podbojów w VII-VIII wieku – do środkowej Francji; obecnie nazwy tej używa się w odniesieniu do ludności Mauretanii, części Algierii, północnego Maroka i Sahary Zachodniej, przeważnie do jej nieczarnoskórej części lub osób pochodzenia mieszanego.

W średniowieczu nazwą Maurów określano w Europie wszystkich muzułmanów zamieszkujących zarówno Andaluzję, jak i północne obszary Afryki, wywodzących się od Arabów, jak i Berberów. Nazwa ta, wiążąca się jednoznacznie z muzułmańskimi mieszkańcami Hiszpanii, jest w czasach dzisiejszych archaizmem i odnosi się głównie do mieszkańców północnych wybrzeży śródziemnomorskiej Afryki, przede wszystkim MarokaGabriel Camps, Les Berberes, Edisud 1996, , s.