Na znacznych obszarach w Aragonii i Andaluzji Moryskowie stanowili znaczny odsetek ludności rolniczej, nim po nieudanym powstaniu zostali, w latach 1609–1614, wygnani z krajuR. Carr, s. 161.. Przypuszcza się, że los ten spotkał około 300 tys. osób. Uciekinierzy zasilili rosnące wówczas w siłę emiraty Algieru i OranuT. Manteuffel, s. 455..
Zdaniem historyka Richarda FletcheraR. Fletcher, s. 10.: liczba Arabów w Hiszpanii była raczej niewielka. Hiszpańskimi Maurami byli przede wszystkim Berberowie z Afryki północno-zachodniej. Berberów mogło tu być około 400 tys., podczas gdy Arabów nie więcej niż 40 tys..
Stosunki religijne Dzieje kalifatu kordobańskiego są powszechnie uznawane za okres tolerancji religijnej i pokojowego współżycia, określanego przez niektórych historyków hiszpańskich jako convivencia. Obraz ten jest jednak obecnie krytykowany przez część historyków i dyskutowanyMachcewicz Paweł, Miłkowski Tadeusz, Historia Hiszpanii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław, 1998.. Krytycy uważają, że w rzeczywistości taki stan rzeczy utrzymywał się tylko okresowo i ograniczał się do kręgów dworskich i elit intelektualnychA. Mackay, s. 106.. Wiemy na pewno, że wyznawcy chrześcijaństwa i judaizmu nie byli traktowani na równi z muzułmanami.