Bitwa pod Le Cateau – starcie zbrojne stoczone 26 sierpnia 1914 roku na froncie zachodnim I wojny światowej. W czasie gdy Brytyjski Korpus Ekspedycyjny i francuska 5 Armia wycofywały się po porażkach w bitwie pod Charleroi (21–23 sierpnia) i bitwie pod Mons (23 sierpnia), brytyjski II Korpus podjął akcję opóźniającą pod Le Cateau, aby spowolnić niemiecki pościg. Większości sił alianckich udało się kontynuować odwrót do Saint-Quentin.
Preludium Po wycofaniu się z Mons dwa dni wcześniej, oddalonego od Le Cateau o 40 km, brytyjski II Korpus (dowodzony przez gen. Horace’a Smitha-Dorriena) był wyczerpany. Korpus został oddzielony od reszty Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego z powodu nieoczekiwanego odwrotu sił gen. Douglasa Haiga, dowódcy I Korpusu, który 25 sierpnia stoczył walkę straży tylnej pod Landrecies. Po tym starciu, w którym Haig zbierał swoje wojska z rewolwerem w dłoni, generał uległ panice, pisząc do francuskiego Naczelnego Dowództwa o zbliżającej się katastrofie. Znacznie przecenił liczebność Niemców i został [psychicznie] całkowicie zniszczony – jak opisał to James Edmonds, szef sztabu 4 Dywizji.