Za wspomnianą niewyraźną przełęczą wznosi się najwyższy w paśmie Lubomir, skąd grzbiet opada na przełęcz Jaworzyce (579 m).
Historia Nazwy takie jak Kiczora, Istebne, Przysłoń, Bania czy Groń wskazują na etymologię wołoską, co sugeruje ich obecność w tym rejonie.
W okresie II wojny światowej rejon Lubomira i Łysiny był jednym z największych punktów ruchu oporu przeciwko okupacji niemieckiej w Polsce. W czerwcu 1944 liczebność partyzanckiego oddziału „Odwet” Armii Krajowej dowodzonego wówczas przez Wincentego Horodyńskiego sięgnęła 700 osób. Jego oddziały stacjonowały w Paśmie Łysiny i Lubomira, na Grodzisku i w okolicznych miejscowościach. Sztab oddziału znajdował się w przysiółku Sarnulki na stokach Ostrysza. Na Suchej Przełęczy pomiędzy Łysiną a Kamiennikiem często organizowane były zbiórki oddziału i msze polowe. Po brawurowej akcji odbicia A. Woźniakowskiego (adiutanta komendanta) z obozu w Dobczycach, Niemcy wycofali część swoich posterunków z tego rejonu, a wzdłuż Raby rozmieścili tablice z napisem „Achtung Banditen”. Od 10–15 września 1944 partyzanci rozpoczęli w Paśmie Lubomira i Łysiny akcję usuwania Niemców, która potem uznana została za jedną z największych partyzanckich batalii II wojny światowej.