W jego trakcie wyłoniono postulat, aby stworzyć Towarzystwo Konstruktywnej Kontroli Urodzeń (Society for Constructive Birth Control).
W 1928 Stopes założyła klinikę objazdową, aby dotrzeć także do mieszkańców małych miejscowości niemających szans na szersze informacje o ciąży i antykoncepcji. Została ona zniszczona przez fanatycznego przeciwnika kontroli urodzeń.
W 1929 r. opublikowała książkę „Mother England”, w której zamieściła listy, przysłane przez słabo wykształcone i ubogie kobiety z nizin społecznych, a ujawniające ignorancje władz i kościoła. Publikacja ta była wyrazem bólu i lęków setek matek.
Działalność po 1930 W 1930 roku powstała Narodowa Rada Kontroli Urodzeń (National Birth Control Council). Początkowo Marie zaangażowała się w jej działalność, ale doszła do wniosku, że nie odpowiada jej praca w grupie. Od 1933 r. postawiła na działalność indywidualną – nadal otwierała przychodnie i punkty konsultacyjne.
W czasie II wojny światowej Marie nie zaprzestała działalności. Suterena jej domu została zaadaptowana na biuro koordynacji działań klinik kontroli narodzin. Nalegała, aby personel codziennie stawiał się w pracy, nawet gdy budynek został dwukrotnie zbombardowany.
W 1948 jej syn się ożenił, ale kobieta nigdy nie zaakceptowała synowej. Rok później zmarł jej mąż.