Kościół Wszystkich Świętych i klasztor karmelitów w Wilnie – barokowy zespół budowli w Wilnie położony przy ulicy Rūdninkų g. 20/1 (przed 1945 – Rudnickiej), wybudowany w latach 1620-1631 (kościół) i 1631-1632 (adaptacja budynków na klasztor karmelitów).
Historia Kościół Wszystkich Świętych i klasztor stanowiły drugą po kościele i klasztorze św. Jerzego fundację dla ojców karmelitów trzewiczkowych. Fundatorem był sekretarz króla Zygmunta III Wazy Wojciech Chludziński. Kościół został wybudowany w stylu barokowym i konsekrowany w 1631 przez biskupa Abrahama Woynę. Spłonął razem z klasztorem podczas najazdu wojsk cara Aleksego Michajłowicza Romanowa w 1655. Po wypędzeniu agresorów karmelici odbudowali kościół i klasztor.
W latach 1733–1749 pod kierunkiem ks. Idziego Polkiewicza dobudowano z boku kościoła wieżę-dzwonnicę. Przebudowano też wnętrze w stylu rokokowym, wstawiając czternaście ołtarzy zachowanych do dziś. Ołtarz główny został poświęcony, podobnie jak i cały kościół, Wszystkim Świętym. W chwili pierwszego rozbioru Polski w 1772 w klasztorze, stanowiącym ośrodek litewskiej prowincji zakonu karmelitów, żyło 54 zakonników. W 1779 przeprowadzono restaurację świątyni pod kierunkiem mistrza Jana Krasowskiego. W 1810 przy kościele erygowano nową parafię, w 1859 wnętrza zostały ozdobione polichromiami.