Zatopienie RMS Lusitania (1915) 7 maja 1915 r. niemiecki okręt podwodny U-20 zatopił brytyjski liniowiec „Lusitanię” u wybrzeży Irlandii, zabijając 1195 osób, w tym 123 obywateli amerykańskich. Statek przewoził miliony sztuk amunicji obok pasażerów cywilnych. Eskortujący okręt HMS „Juno” został odwołany mimo wiedzy Admiralicji o aktywności U-Bootów na trasie. Wcześniej Winston Churchill jako Pierwszy Lord Admiralicji napisał notatkę do Board of Trade o potrzebie przyciągnięcia neutralnej żeglugi do naszych brzegów, zwłaszcza w nadziei na poróżnienie Stanów Zjednoczonych z Niemcami. Wśród historyków trwa debata, czy Admiralicja celowo narażała statek, aby wciągnąć USA do wojny, czy doszło do zaniedbania. Zatopienie „Lusitanii” przyczyniło się do zmiany nastrojów amerykańskiej opinii publicznej, choć USA przystąpiły do wojny dopiero w kwietniu 1917 r..
British Security Coordination (1940-1941) W 1940 r. brytyjski wywiad MI6 utworzył w Nowym Jorku tajną komórkę British Security Coordination (BSC) pod kierownictwem Williama Stephensona, której zadaniem było kształtowanie amerykańskiej opinii publicznej na rzecz przystąpienia USA do II wojny światowej.