thumb|Ulica Rybaki na litografii Feliksa Zabłockiego (1869) thumb|Ulica przed 1939 rokiem Ulica Rybaki – ulica na Nowym Mieście w Warszawie.
Historia Nazwa ulicy pochodzi istniejącej do XVI wieku osady rybackiej zwanej Piscatoria lub Rybitwy. Jej lokalizacja pokrywa się mniej więcej z przebiegiem obecnej ulicy Rybaki. Nazwa ulicy była wymieniana w aktach miejskich jako Piscatorium (Piscatoria) platea, Platea Navegii, Rybicka i Ku Rybakom.
Zabudowa Rybaków została spalona w czasie potopu szwedzkiego.
Na przełomie XVIII i XIX wieku przy ulicy znajdowało się około 50 posesji, jednak jej zabudowa składała się z luźno rozrzuconych, drewnianych domostw, często niszczonych przez wylewy Wisły i trawionych pożarami. Zabudowaniom mieszkalnym towarzyszyły też budynki gospodarcze oraz wodne młyny.
W latach 1819–1820 pod adresem Rybaki 8a wybudowano zabudowania rzeźni według projektu Hilarego Szpilowskiego i Karola Galle. Była to już druga rzeźnia pod tym adresem. Pierwsza, należąca do Skarbu Królestwa Kongresowego, powstała ok. roku 1790 na gruntach Biernackiego (tzw. Biernatczyzna, „szlachtuz”) i spaliła się w 1814 roku.
W 1907 roku pod nr 6 wybudowano zakład produkcyjny Fabryki Ekstraktów Garbarskich „Towarzystwa Akcyjnego Quebracho”.