Walery Gromadzki (ur. 1835 w powiecie włodzimierskim, zm. 15 października 1917 w Sławucie) – polski duchowny katolicki, zesłaniec, proboszcz w Tomsku.
Życiorys Urodzony w rodzinie ziemiańskiej, był synem Jana herbu własnego i Wiktorii z Niecewiczów; jego starszym bratem był Aleksander Grzegorz, astronom, który w wieku 45 wstąpił do zakonu jezuitów i pięć lat później został księdzem. Walery Gromadzki drogę kapłańską wybrał wcześniej niż brat; kształcił się w szkołach w Łucku i w Równem, a w 1859 ukończył seminarium duchowne w Żytomierzu i przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako wikariusz w Horochowie. Tamże w lutym 1861 został aresztowany i niebawem zesłany na Syberię, gdzie spędził niemal 40 lat. Początkowo za sprawą generał-gubernatora Duhamela sprawował opiekę duszpasterską nad katolikami w Omsku; otoczył też opieką zesłanych powstańców.