Zygmunt Sienieński z Sienna herbu Dębno (zm. ok. 1500) – kanonik krakowski i archidiakon zawichojski, właściciel części Oleska, rycerz.
Urodził się w rodzinie Jana z Sienna, Jana Otha de Przeperow, Jana z Chotczy (ur. w Siennie, zm. przed 1477) – podkomorzego przemyskiego, starosty sandomierskiego, kasztelana lwowskiego.
Matką jego była Barbara Wątróbka – córka Klemensa ze Strzelec, zwanego Wątróbką - herbu Oksza wdowa po Janie Kmicie z Wiśnicza zw. Tępym. Wraz ze swoimi braćmi używał nazwiska Oleski (od dóbr Olesko).
Dziadkiem jego był Dobiesław z Oleśnicy i z Sienna, wojewoda sandomierski, a babką Katarzyna, córka Dymitra z Goraja herbu Korczak.
Był bratankiem Jakuba z Sienna, arcybiskupa gnieźnieńskiego i prymasa Polski.
Miał czterech braci: Dobiesława, Piotra, Jana, Pawła Sienieńskiego. Z czterech braci Piotra Sienieńskiego jeszcze jeden został duchownym - Dobiesław (zm. po 1477), który został kanonikiem gnieźnieńskim oraz dziekanem kieleckim i radomskim. Drugi brat Piotr z Sienna, (zm. między 1506 – 1510) prapradziad carowej Maryny Mniszchównej. Trzeci brat Paweł z Oleska, Sienna i Złoczowa (zm. przed 1498 był podkomorzym lwowskim. Czwarty brat Jan (Oleski), Jan z Sienna i Oleska (?