Kunegunda Siwiec (ur. 28 maja 1876 w Siwcówce, części wsi Stryszawa, zm. 27 czerwca 1955 tamże) – członkini Świeckiego Zakonu Karmelitańskiego, tercjarka, mistyczka oraz czcigodna służebnica Boża Kościoła katolickiego.
Życiorys Kunegunda Siwiec była córką Jana Siwca i Wiktorii z domu Trzop. Była dziesiątym z jedenaściorga dzieci. Rodzina była bardzo religijna i mieszkała w typowej góralskiej chacie. Kunegunda Siwiec posługiwała się gwarą beskidzką. Nigdy nie uczęszczała do szkoły, czytać i pisać nauczyła się od miejscowego górala. Z biegiem lat nieużywana umiejętność pisania zanikała, aż w końcu Kunegunda Siwiec zaczęła uchodzić wśród mieszkańców za osobę niepiśmienną. Pracowała w polu, siała zboże, pasała bydło, pomagała w pracach domowych. W jej domu czytano pisma katolickie, takie jak np. „Posłaniec Serca Jezusowego”. Po wybuchu I wojny światowej, wojsko austriackie, wkroczywszy do Stryszawy, zarekwirowało inwentarz żywy i wcieliło jednego z braci Kunegundy Siwiec do wojska.