Abraham Baldwin (ur. 22 listopada 1754 w North Guilford w Connecticut, zm. 4 marca 1807 w Waszyngtonie) – amerykański prawnik, polityk i kapelan, patriota, ojciec założyciel Stanów Zjednoczonych. Był sygnatariuszem Konstytucji Stanów Zjednoczonych, zasiadał również w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych oraz w Senacie Stanów Zjednoczonych (jako przedstawiciel stanu Georgia).
Życiorys Był drugim najstarszym synem. Jego siostra Ruth poślubiła poetę i dyplomatę Joela Barlowa, a jego brat przyrodni Henry Baldwin został sędzią Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych. Ambitny ojciec Abrahama, który z zawodu był kowalem i miał dwanaścioro dzieci z dwoma żonami, popadł w spore długi, zapewniając swoim dzieciom wykształcenie.
Po ukończeniu szkoły w lokalnej wsi Abraham rozpoczął studia na Uniwersytecie Yale (w pobliskim New Haven), które ukończył w 1772. Następnie studiował teologię i w 1775 został pastorem i nauczycielem na uczelni. Zajmował się tym do 1779, gdy został kapelanem w Armii Kontynentalnej. Dwa lata później jego Alma Mater zaproponowała mu profesurę, jednak odmówił, woląc pozostać w wojsku. Po wojnie zmienił zainteresowania i, zamiast kontynuować posługę jako pastor, rozpoczął studia prawnicze.