30 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę i Francję oraz w ataku na Związek Radziecki.
Formowanie i walki Sformowana na mocy rozkazu 1 października 1936, miejsce stacjonowania sztabu Lubeka. Sformowana w X. Okręgu Wojskowym. Brała udział w agresji na Polskę. W bitwie nad Bzurą poniosła ciężkie straty a jej dowódca Kurt von Briesen stracił rękę. W 1940 uczestniczyła w ataku na Belgię oraz Francję. W 1941 została przeniesiona do grupy Armii Północ. Brała udział w ataku na Związek Radziecki, walcząc przeciw Armii Czerwonej m.in. pod Dźwińskiem i w bitwie pod Diemiańskiem. Szlak bojowy zakończyła w kotle kurlandzkim (Grupa Armii Kurlandia), 8 maja 1945 oddając się do niewoli Armii Czerwonej.
Dowódcy dywizji gen. por. Carl – Heinrich von Stülpnagel 1 X 1936 – 1 III 1938; gen. mjr Kurt von Briesen 1 III 1938 – 25 X 1940; gen. por. Kurt von Tippelskirch 25 X 1940 – 5 VI 1942; gen. por. Thomas – Emil von Wickede 5 VI 1942 – 29 X 1943; gen. mjr Gerhard Henke 29 X 1943 – IX 1943; gen. por. Paul Winter IX 1943 – 5 XI 1943; gen. por. Wilhelm Hasse 5 XI 1943 – 15 III 1944; gen. por. Hans von Basse 15 III 1944 – 15 VIII 1944; Oberst (General) Otto Barth 15 VIII 1944 – 30 I 1945; gen. por.