David Ricardo w 1817 roku sformułował teorię przewagi komparatywnej, wykazując, że wolny handel przynosi korzyści wszystkim stronom, nawet gdy jedno państwo produkuje wszystkie towary taniej.
Ochrona nowo powstających gałęzi przemysłu
Alexander Hamilton w Report on Manufactures (1791) jako pierwszy systematycznie uzasadnił czasową ochronę celną nowych gałęzi przemysłu, które nie mogą jeszcze konkurować z dojrzałą produkcją zagraniczną. Argument ten rozwinął Friedrich List w Das nationale System der politischen Ökonomie (1841), postulując protekcjonizm jako etap przejściowy na drodze do industrializacji: państwo powinno chronić swój przemysł do momentu osiągnięcia konkurencyjności, a następnie przejść do wolnego handlu. List krytykował Wielką Brytanię za promowanie wolnego handlu po tym, jak sama osiągnęła supremację przemysłową dzięki protekcjonizmowi.
Instrumenty Główne instrumenty protekcjonizmu obejmują:
Cła przywozowe zwiększają cenę towarów importowanych na rynku krajowym, ograniczając ich konkurencyjność wobec produkcji krajowej.
Kontyngenty importowe ograniczają ilość towarów, które mogą być przywiezione z zagranicy.