Antoni Leszczyński (ur. po 1780 w guberni wołyńskiej, zm. 6 lutego 1830 w Warszawie) – fortepianmistrz, majster cechowy, podstarszy cechu.
W latach 1819–1830 prowadził w Warszawie przy ulicy Podwale 501 jedną z najbardziej znanych w owym czasie wytwórni fortepianów (Głębocki:1997 podaje /za: Przewodnik Warszawski na rok 1826, cz. Handel, Warszawa 1826, s. 7/ adres ul. Żabia nr hip. 955Głębocki, Wiesław. "Fabryka fortepianów i pianin firmy 'J. Kerntopf i syn'. Almanach Muzealny 1, 55-64. Muzeum Historyczne m. st. Warszawy. 1997. s. 55. Wcześniej praktykował przez szereg lat w Wiedniu, Paryżu i Londynie (tu u Muzio Clementiego /ur. 23 stycznia 1752 - zm. 10 marca 1832/Palmieri, Robert, Margaret W. Palmieri. Piano: An Encyclopedia. New York: Routledge, 2003. s. 297Goldberg, Halina. Music in Chopin's Warsaw: Oxford University Press, 2013. s.46). Po powrocie do Warszawy otrzymał pożyczkę i rozpoczął budowę instrumentów.