Transakcja z 1829 roku zakończyła się jednak niepowodzeniem. Jak wynika z kolejnego obwieszczenia z 3 sierpnia 1830 roku, dotychczasowy nabywca nie wywiązał się ze swoich zobowiązań. W efekcie Komisja Województwa Mazowieckiego ogłosiła powtórną licytację na resico (ryzyko i koszt) niesłownego kupca. Termin ponownej sprzedaży wyznaczono na 18 listopada 1830 roku w Sali Sesjonalnej Domu Rządowego przy ulicy Przejazd pod numerem 646 w Warszawie, utrzymując dotychczasowe warunki finansowe: cenę wywoławczą 5117 złp 10 gr, roczny kanon w wysokości 255 złp 26 gr, podatek ofiary wynoszący 56 złp 25 gr oraz wadium w wysokości 511 złp 22 grDziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego, nr 756 (23 sierpnia), Biblioteka Narodowa, 1830..
Do kluczowej zmiany strukturalnej doszło w połowie XIX wieku. Jak wynika z obwieszczenia Rządu Gubernialnego Warszawskiego z 21 sierpnia 1845 roku, podpisanego przez gubernatora cywilnego J. Łaszczyńskiego, osada Brominy została ponownie przeznaczona na wieczyste wydzierżawienie. Przetarg wyznaczono na 25 września 1845 roku, a cała procedura opierała się na zupełnie nowych zasadach gospodarowania majątkiem państwowym. Przede wszystkim doszło do znacznej redukcji obszaru osady – przedmiotem licytacji był teren liczący już tylko 117 morgów nowopolskich i 183 pręty (ok. 65,5 ha).