W 1991 roku rozpoczęto gruntowną renowację świątyni. Cegły wyczyszczono, uszkodzone w czasie działań wojennych, zamieniono na nowe. Odnowiono wieże oraz elementy dekoracji zewnętrznej. Na centralnej kopule dzwonnicy zamontowano krzyż. Wewnątrz wstawiono nowy ołtarz, rzeźbione meble, balkony, mównicę. Restaurowano zamurowane w absydzie okna, wstawiono nowe witraże autorstwa Witalija Jurczenka.
Architektura thumb|200px|left|Boczna ściana Kościół ewangelicki został zbudowany w stylu neogotyckim z nieotynkowanej cegły. W oblicówce zastosowano żółtą cegłę klinkierową wysokiej jakości, o wymiarach 27х13х7 cm. Cegłę wykonano w zmechanizowanej cegielni «Łuczanin» Abrama Hliklicha. Jest to jednonawowa budowla z wysoką dzwonnicą nad wejściem. Wewnątrz zastosowano tradycyjny podział na kruchtę, chór, nawę i absydę. Po lewej stronie od ołtarza na podwyższeniu znajduje się ambona. Ołtarz umieszczony w absydzie przypomina amfiteatr z miejscem na chór. W świątyni nie ma organów.
Wejście z zewnątrz jest ozdobione portalem o formie strzelistej, górną część zwieńczono frontonem. Wysoka na 24 m iglica kościoła podkreśla kompozycję pionową, boczne wieże z iglicami, nieco mniejsze, umieszczone są nad kruchtą.