Drojanowskiemu udało się także uratować skarb, głównie biżuterię (osiem kilogramów złota, diamentów i innych kamieni szlachetnych) wartości kilku milionów dolarów, który – przechowywany przez szereg zaangażowanych osób – doczekał końca okupacji niemieckiej. W 1945 roku Drojanowski z grupą najbliższych współpracowników przekazał pudło z całą zewidencjonowaną zawartością ministrowi skarbu Konstantemu Dąbrowskiemu. Otrzymał zdawkowe podziękowania i niewielką rentę.
Po zakończeniu wojny pracował w ASP w Warszawie. Stał się obiektem zainteresowania UB ze względu na piastowanie szeregu wysokich stanowisk w administracji państwowej II Rzeczypospolitej. Został zatrzymany przez funkcjonariuszy Departamentu I MBP 15 lutego 1954 roku. Podczas brutalnego śledztwa postawiono mu zarzut „współpracy szpiegowskiej” z byłym ministrem spraw wewnętrznych II RP Henrykiem Józewskim. Współpraca miała polegać na udzielaniu pomocy „ukrywającemu się rezydentowi wywiadu amerykańskiego Henrykowi Józewskiemu”, który z kolei został oskarżony o „współpracę z wywiadem amerykańskim”. Ponadto zarzucono Drojanowskiemu „antyradziecką i antylewicową działalność podczas okupacji”, „wystąpienia antydemokratyczne podczas wyborów 1946”, „gloryfikację rządów sanacyjnych” oraz „nielegalny obrót dewizami”.