Siergiej Nikołajewicz Wojciechowski (ros. Сергей Николаевич Войцеховский; ur. w Witebsku, zm. 7 kwietnia 1951 w obwodzie irkuckim) – rosyjski i czechosłowacki wojskowy polskiego pochodzenia. Oficer Armii Imperium Rosyjskiego, potem oddelegowany do Korpusu Czechosłowackiego w Rosji. Uczestnik rosyjskiej wojny domowej po stronie Białych. Generał armii Wojska Czechosłowackiego, po 1945 więzień stalinowskich łagrów.

Życiorys 245x245px|thumb|Siergiej Wojciechowski w 1920, zdjęcie wykonane w okresie służby w antybolszewickich oddziałach Piotra Wrangla na Krymie|alt=|lewo Syn Nikołaja Karlowicza Wojciechowskiego (1857–1920), generała majora armii rosyjskiej, z pochodzenia Polaka.

Ukończył liceum w Wielkich Łukach w 1902, następnie Konstantynowską Szkołę Artylerii (1904) i Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w 1912. Do czasu wstąpienia do Akademii Sztabu Generalnego pełnił służbę oficera zawodowego w różnych jednostkach artyleryjskich. Nie brał wówczas udziału w działaniach bojowych. Po 1912 r. wykładał taktykę w Aleksandrowskiej Szkole Wojskowej, będąc jednocześnie oficerem 1 Brygady Grenadierów, do 1914 służył także w sztabie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, był dowódcą kompanii w pułku piechoty oraz słuchaczem i absolwentem szkoły pilotów.