Władysław Dewoyno (ur. 10 lipca 1915 w Moskwie, zm. 22 stycznia 1991 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, związany przede wszystkim z teatrami Wrocławia i Łodzi.
Przed wojną studiował rolnictwo i leśnictwo na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i aktorstwo w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej, które to studia przerwał wybuch wojny. Naukę kontynuował w konspiracji. Po upadku powstania warszawskiego został przez nazistów wywieziony na roboty do Niemiec. Również przed wojną współpracował jako lektor z Polskim Radiem. Miał w swoim dorobku około osiemdziesięciu ról filmowych.
Pochowany na cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu.
Teatr Teatr Kameralny Domu Żołnierza w Łodzi (1945–1947) Teatr Ziemi Pomorskiej w Toruniu (1947–1948) Teatr Polski w Poznaniu (1948–1949) Teatr Dramatyczny we Wrocławiu (1949–1963 i 1966–1968) Teatr Rozmaitości we Wrocławiu (1963–1966) Teatr Polski we Wrocławiu (1968–1974) Teatr Nowy w Łodzi (1974–1982) Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1982–1984) Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi (1985–1990)