Na początku września 1939 roku wraz z małżonką wyjechał z kraju do Rumunii, korzystając z uprzejmości Mariana Hemara, który zabrał ich swoim samochodem. Na czas okupacji Norblinowie mieli schronić się w Stanach Zjednoczonych, dokąd postanowili dostać się przez Azję. W czasie II wojny światowej Norblin przebywał w Iraku, a następnie w Indiach, gdzie dla maharadży Lakhdhirij Sir Waghij () w Morbi (Gudźarat) i następnie Dźodhpuru Umaida Singha () wykonał serię malowideł zdobiących wnętrze pałacu Umaid Bhawan, największej prywatnej rezydencji w tym kraju. Artysta w wykonanych tam dziełach łączył kulturę Zachodu ze WschodemPiotr Zygmunt Kowalski, Stefan Norblin - konformista zapowiadający "fusion-art", [w:] Stefan Norblin. Artysta trzech kontynentów, red. Anna Szlązak, Muzeum Regionalne w Stalowej Woli, Kraków 2015, s. 113-130, ISBN 978-8365145-12-3 . Malował także portrety lokalnej arystokracji i ozdabiał jej rezydencje. Po wojnie osiadł na stałe w Stanach Zjednoczonych, gdzie zarabiał na życie jako portrecistaStefan Norblin. Zmarł w San Francisco 12 sierpnia w 1952 śmiercią samobójczą, przypuszczalnie motywowaną postępującą utratą wzroku.