epokę „frankokracji” (greka: φραγκοκρατία). Państwa łacinników wyłonione na gruzach imperium bizantyjskiego: 25px Cesarstwo Łacińskie w Konstantynopolu (1204–1261) 25px Królestwo Tesaloniki (1205–1224) Seniorat Salony (1205–1410) 25px Księstwo Achai (1205–1432) Seniorat Argos i Nauplionu (1205–1388) 25px Księstwo Aten (1205–1458) 25px Księstwo Naksos (1207–1579) Księstwo Filipopolis
25px Republika Wenecka – podczas wypraw krzyżowych wiele wysp przeszło we władanie również Weneckiej Republiki, najważniejsze z nich to Kreta (1204–1669), Eubea (Seniorat Negroponte, do 1470) oraz Wyspy Jońskie (do 1797).
Państwa łacińskie musiały stawiać czoła kontynuatorom bizantyjskiej państwowości w postaci Cesarstwa Nicejskiego i Despotatu Epiru oraz państwu Bułgarów. Królestwo Tesaloniki i Cesarstwo Łacińskie zostały odbite przez Bizantyjczyków do 1261. Następcy krzyżowców rządzili w Atenach i na Peloponezie (Morea) do XV wieku, kiedy obszary te podbiło imperium osmańskie.