Po odtworzeniu weszła w skład Korpusu Pancernego „Grossdeutschland” 4 Armia Pancerna zajmując pozycję obronne nad Nysą Łużycką w dniach 13 – 15 marca 1945 roku.
Po rozpoczęciu operacji łużyckiej jej pozycję obronne zostają przełamane przez oddziały radzieckiej 5 Armii Gwardii i wycofała się w rejon na północ od Budziszyna. Wzięła udział w walkach w trakcie bitwy pod Budziszynem, gdzie walczyła z polskimi oddziałami wchodzącymi w skład 2 Armii WP w rejonie Klix, Wartha i Dauban. W czasie tych walk zostaje rozbita i wycofała się w rejon Drezna, gdzie w maju jej resztki skapitulowały.
Dowódcy dywizji gen. mjr Otto Obenaus (1944 – 1945) płk Emmanuel von Kiliani (1945) gen. mjr Hans-Ernst Kohlsdorfer (1945) (po odtworzeniu)
Skład dywizji 1085 pułk grenadierów (Grenadier-Regiment 1085) 1086 pułk grenadierów (Grenadier-Regiment 1086) 1087 pułk grenadierów (Grenadier-Regiment 1087) 1545 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 1545) 1545 polowy batalion zapasowy (Feldersatz-Bataillon 1545) 1545 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 1545) 1545 batalion niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 1545) 545