Tadeusz Fangrat (ur. 2 marca 1912 w Łodzi, zm. 6 lipca 1993 w Warszawie) – polski poeta, satyryk, tłumacz literatury węgierskiej.
Życiorys Urodził się w Łodzi, w robotniczej rodzinie Antoniego i Sabiny z Pawlaków. Ukończył Szkołę Handlową, a następnie studia w Instytucie Prawa Administracyjnego w Łodzi. W latach 1930–1932 pracował kolejno w urzędach gminnych w Czerniewicach i Marianowie oraz w magistracie miasta Biała Rawska. Następnie po okresie bezrobocia był od 1936 urzędnikiem w rachubie Okręgowego Budownictwa nr IV w Łodzi. Działał jako instruktor Związku Harcerstwa Polskiego.
Debiutował ok. 1936 wierszem pt. Mapa, zamieszczonym w „Gazecie Radomskowskiej”. Publikował też w piśmie łódzkim „Osnowy Literackie” (1938–1939). Równocześnie współpracował z Rozgłośnią Łódzką Polskiego Radia jako autor m.in cyklu słuchowisk pt. Wesołe dymki.
Brał udział w kampanii wrześniowej.