Huitzilíhuitl (ok. 1379 – 1417) – władca Tenochtitlánu, drugi tlatoani (władca) Azteków (Méxicas) (1396–1417). Jego imię w języku nahuatl znaczy "Pióro Kolibra". Jego ojcem był Acamapichtli, natomiast matką Tezcatlan Miyahuatzin. Miał kilka żon - co było tradycyjnie przyjęte - z których z imienia znane są dwie: Miyahuaxochtzin i Miyahuaxihuitl. Synami Huitzilíhuitla byli: Chimalpopoca, Tlacaelel, Montezuma I, Huehue Zaca, Citlalcoatl, Aztacoatl, Axicyotzin, Quauhtzitzimitzin, Xiconoc, Teotlatlauhqui, Cuitlahuatzin, Miccayaocihuatl.
Huitzilíhuitl został wybrany tlatoanim jeszcze za życia ojca mając zaledwie 16 lat. Wyboru, który zarządził Acamapichtli, dokonali przywódcy czterech dzielnic, na jakie zostało podzielone miasto. Koronacja odbyła się 22 stycznia 1396 r. Jednym z pierwszych postanowień nowego władcy było utworzenie Rady Królewskiej (Tlatocan) i powołanie czterech stałych elektorów, aby doradzali - zwłaszcza wobec braku doświadczenia - każdemu nowo obranemu władcy.
Huitzilíhuitl kontynuował pokojową politykę swego ojca zabiegając o sojusze z sąsiadami. W tamtym czasie Aztekowie byli poddanymi Tepaneków z miasta-państwa Azcapotzalco.