Z uwagi na brak wystarczających środków finansowych żaden z tych wariantów nie doczekał się choćby dokumentacji projektowej, pozostając wyłącznie w sferze mało szczegółowych planów.
Kolejny pomysł budowy tego typu drogi pojawił się w nowej sytuacji geopolitycznej tej części Europy, tuż po zakończeniu II wojny światowej. Sformułował go w połowie 1945 r. inż. Eugeniusz Buszma, a szczegółowo opisał we wrześniu 1945 r. na łamach „Przeglądu komunikacyjnego”. Jej trasa również nie do końca pokrywała się z przebiegiem S3, bowiem w założeniu Buszmy droga ta, o długości 200 km, wiodła z Poznania do Szczecina, mając stanowić część planowanej sieci polskich autostrad, jako autostrada IV rzędu. Techniczne parametry tej drogi zostały przedstawione w styczniu 1946 r. w dwóch pierwszych numerach pisma „Drogownictwo”, lecz także pozostała ona jedynie w planach.