thumb|Ulica Franciszkańska ok. 1914 roku. Widok ze skrzyżowania z ul. Nalewki w kierunku wschodnim thumb|Ulica widziana ze skrzyżowania z ul. Nalewki w 1934 roku thumb|Ulica w 1945 roku Ulica Franciszkańska – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Historia Ulica jest dawną drogą narolną Nowej Warszawy. Pierwsza zabudowa pojawiła się tam na początku XVI wieku. W 1621 została przecięta Wałem Zygmuntowskim. W latach 1646–1647 u zbiegu z ul. Zakroczymską wybudowano kościół św. Franciszka wraz z klasztorem franciszkanów. Zabudowania te zostały spalone przez Szwedów w 1656. Nazwa ulicy została poświadczona w pierwszej połowie XVIII wieku. Nie wiadomo jednak, czy jej podstawą była nazwa zakonu, czy też klasztoru (obiektu). Jej przedłużeniem w kierunku zachodnim była ul. Gęsia.
W połowie XVIII wieku na rzeczce Bełczącej przecinającej ulicę w pobliżu ul. Wałowej wybudowano 24-metrowy most. Około 1770 u zbiegu ul. Wałową wystawiono jatki miejskie zwane Wolnicą należące do miasta Nowej Warszawy. W 1790 liczba jatek wynosiła 70 (pierwotnie 36). Już wcześniej przy Franciszkańskiej pojawiły się pierwsze szlacheckie siedziby. Przed rokiem 1732 u zbiegu z ul. Sapieżyńską wybudowano zapewne według projektu Józefa Fontany pałac dla Jana Skarbka. Kolejnymi ważnymi obiektami były: wybudowany ok.