nawet w Hiszpanii, w czasach, gdy było tu mniej pieniędzy, towary i pracę można było nabyć po znacznie niższych cenach niż po odkryciu Nowego Świata, gdy zalały ją srebro i złoto. Przyczyna tego jest taka, że pieniądz więcej jest wart, gdy jest go niewiele, niż gdy występuje w obfitości.W 1568 roku również Jean Bodin skojarzył gwałtowny wzrost cen z napływem dużej ilości kruszcu z kolonii hiszpańskiej w Ameryce (tzw. Teoria kwantytatywna wzrostu cen). W latach 1531–1631 Hiszpania przywiozła do Europy około 159 ton złota i 140 tys. ton srebra. Znaczny wzrost ilości srebra spowodował spadek jego wartości, a w efekcie wzrost cen towarów i usług.
Odmienną teorię, tj. że to nie napływ kruszcu spowodował wzrost inflacji, na podstawie badań izotopowych prezentują francuscy naukowcy. Wzrost liczby ludności (z 69 mln do 89 mln w ciągu XVI stulecia) doprowadził do wzrostu popytu na żywność. Celowe psucie pieniądza, które przynosiło zyski właścicielom mincerni (władcom i feudałom), przyspieszało zjawisko inflacji.