posiadali także szeroko zakrojone wpływy wśród polityków. Byli również gangsterzy, którzy rośli w siłę i nie uznawali zwierzchnictwa innych, jak choćby Dutch Schultz i mafia z Broadwayu. W tym czasie gangsterzy pochodzenia włoskiego w znacznym stopniu ciągle skupiali się na eksploatacji swoich krajanów.
Opanowanie Broadwayu Masseria postanowił opanować mafię z Broadwayu, której przywództwo utożsamiał z osobą Charlesa „Szczęściarza” Luciany; on też stał się logicznym celem szantażu. Luciano był jedynym Sycylijczykiem w grupie, do której należeli Neapolitańczycy Frank Costello, Joe Adonis i Vito Genovese oraz Żydzi Meyer Lansky i Bugsy Siegel. Luciano nie przejawiał zainteresowania obrządkami i rytuałami mafii sycylijskiej i początkowo był poirytowany zainteresowaniem tradycyjnej organizacji mafijnej. Później jednak, ze względu na zagrożenie, dołączył do organizacji Masserii.
Wojna castellammaryjska Masseria zaczął wywierać nacisk na rodzinę mafijną powiązaną z Castellammare del Golfo na Sycylii pod przywództwem Nicola „Cola” Schiry. Przywódca grupy okazał się jednak słabym człowiekiem, zapłacił Masserii 10 tys. dolarów i zniknął;