Jan Ossoliński herbu Topór (zm. w 1504 roku) – dworzanin dworu (1498), podkomorzy lubelski, marszałek dworu królewskiego (1504).
Rodzina Jego ojciec Andrzej z Ossolina i Balic – jako trzeci z braci, po śmierci ojca Jana, i swej macochy Piechny, stał się spadkobiercą całego majątku Ossolińskich. Były to miejscowości: Ossolin, Ligota, Płonki, Czyżowa, Balice, Burów, Szczyglice, Zawadzie, Polanki, Tczyca, Abramowice, Klimontów, Goźlice, Bałtów, Żuków, Ślibowice, Szymanowice, Nowa Wieś - w sandomierskim, Basonia – lubelskie, oraz część Morawicy. Żonaty był z Katarzyną z Prawiednik - córką Mikołaja z Prawiednik. Umierając przed 1488 rokiem, pozostawił po sobie sześcioro potomstwa, z których: Jakub i Andrzej pozostali bezpotomnymi, Łucja wydana została za Stanisława Korniakta, a Prokop Ossoliński (chorąży lubelski) – (zm. 1551), stolnik i chorąży lubelski (1518) – trzeci z synów Andrzeja (zm. przed 1488 r.), odziedziczył spory majątek, w ramach wiana żony Dorota Tęczyńska – wnuczki wojewody ruskiego Mikołaja Tęczyńskiego.