Szatny inaczej szatniarz, szatniczy – urzędnik, dworzanin lub sługa, który zajmował się garderobą (szatnią) swojego pana, a niekiedy także jego zbrojownią.
W średniowieczu urząd szatnego (łac. vestiarius) znany był na dworze papieskim. Podobnież funkcja szatnego (niem. Trappier) w państwie krzyżackim znana była od XIII wieku (po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1228); zadaniem trappiera było dbanie o odzież współbraci; podlegała mu grupa zatrudnionych przez dany konwent rzemieślników. Wielki Szatny był urzędnikiem szczebla centralnego. W sprawach uzbrojenia i podczas wojny podlegał zakonnemu marszałkowi. W późniejszych latach Wielki Szatny był jednym z najważniejszych dostojników zakonnych i wchodził w skład półformalnej rady zakonu.
Na dworach królewskich, m.in. w Polsce, szatny był jednym z ważniejszych dworzan, wybieranym spośród obytych w kulturze i modzie poddanych. Zajmował się obstalunkiem szat, ich utrzymaniem i oporządzeniem. Do jego obowiązków należały też m.in. dbanie o meble i drobny sprzęt władcy. Zwierzchnictwo nad jego wydatkami sprawowali ochmistrz oraz podskarbi nadworny.