mały|Matcha i wagashi mały|Ceremonia herbaciana, pokaz w ogrodzie mały|Lody matcha – japońska, sproszkowana zielona herbata, używana w ceremonii picia herbaty cha-no-yu (dosł. „gorąca woda na herbatę”) oraz jako dodatek do potraw, np. makaronu soba, ciastek, lodów.
Historia
Zwyczaj spożywania sproszkowanej i ubijanej herbaty ma swoje korzenie w Chinach, gdzie utrwalił się w okresie dynastii Song (960–1279)Victor H. Mair, Erling Hoh, The True History of Tea, Thames & Hudson, 2009.James A. Benn, Tea in China: A Religious and Cultural History, University of Hawai'i Press, 2015.. Rozpowszechniła się wówczas metoda diancha (點茶), polegająca na drobnym mieleniu herbaty — wytwarzanej wtedy w postaci prasowanych placków — i ubijaniu jej z gorącą wodą aż do uzyskania białej piany na powierzchni. Traktaty z epoki, takie jak Chalu (茶錄, „Zapiski o herbacie”) autorstwa Cai Xianga (XI w.) oraz Daguan chalun (大觀茶論, „Rozprawa o herbacie”) cesarza Huizonga (pan. 1100–1125), szczegółowo opisują mielenie, przybory (w tym miotełkę do ubijania) oraz estetyczne kryteria oceny piany, a także konkursy herbaciane (鬥茶, doucha)Cai Xiang, Chalu (茶錄), XI w.;