Marcin de Porrès OP (ur. 9 grudnia 1579 w Limie w Peru, zm. 3 listopada 1639 tamże) – święty Kościoła katolickiego, peruwiański dominikanin, brat zakonny, mistyk.
Życiorys Marcin był synem Jana de Porrès, zubożałego rycerza hiszpańskiego z Burgos i Anny Velazquez, wyzwolonej Afrykanki z Panamy. Rodzice żyli w konkubinacie. Dwa lata później, w 1581 r. urodziła się Marcinowi siostra Juana. Niedługo po jej urodzeniu, ojciec został służbowo przeniesiony do Guayaquil. Dzieci wychowywały się pod opieką matki. Ojciec wziął je na parę lat do siebie. Gdy miał 12 lat Marcin zaczął praktykować u cyrulika, który wykonywał też proste zabiegi medyczne i chirurgiczne. Trzy lata później piętnastoletni Marcin przyłączył się do zakonu dominikanów, na początku jako swego rodzaju wolontariusz. Z racji pochodzenia swej matki, według prawa kolonialnego nie mógł zostać przyjęty jako profes. Był człowiekiem skromnym, z pokorą i pogodą przyjmował rasistowskie reakcje niektórych swoich braci, w pierwszym okresie nazywających go czasem mianem „psa mulata” (por. Domini canes, psy Pańskie).