Jan Turlejski (ur. 1909 lub 1913, zm. 26 września 1941 koło Wiaźmy) – polski, białoruski i radziecki inżynier oraz działacz komunistyczny, członek Grupy Inicjatywnej Polskiej Partii Robotniczej, deputowany do Zgromadzenia Ludowego Zachodniej Białorusi (1939) i do Rady Najwyższej ZSRR (1940–1941).
Życiorys Z wykształcenia był inżynierem hutnictwa, pracował jako urzędnik. W okresie II Rzeczypospolitej działał w ruchu komunistycznym, najpierw w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie” (od 1933), a później w Komunistycznym Związku Młodzieży Polski i Komunistycznej Partii Polski.
Po pseudowyborach z 22 października 1939 znalazł się wśród ponad 900 przedstawicieli ludowych, którzy mieli zadecydować o włączeniu tzw. Zachodniej Białorusi w skład ZSRRJan Tomasz Gross, Studium zniewolenia: wybory październikowe 22 X 1939, Hardcover Universitas, .. 13 grudnia 1939 mianowano go członkiem prezydium Powiatowego Komitetu Wykonawczego w Łomży. 24 marca 1940 kandydował w tzw. wyborach do Rady Najwyższej ZSRR, wybrano go wówczas deputowanymJózef Stanisław Mroczek, Zambrów: zarys dziejów, Ośrodek Badań Naukowych w Białymstoku, Łomżyńskie Towarzystwo Naukowe im. Wagów, Białystok 1982, s. 133.. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej ewakuował się wraz z Armią Czerwoną na wschód, gdzie wszedł w 1941 w skład tzw.