Odczyn Biernackiego (skrótowiec OB), odczyn opadania krwinek czerwonych, opad Biernackiego, szybkość opadania erytrocytówtakże wskaźnik opadania erytrocytów, szybkość sedymentacji erytrocytów i wskaźnik sedymentacji erytrocytów (, ESR) – badanie laboratoryjne polegające na pomiarze drogi opadania krwinek czerwonych w niekrzepnącej krwi w ciągu 1 godziny. W diagnostyce medycznej służy ono jako wskaźnik procesów zapalnych, reumatycznych i nowotworowych. thumb|Samoczynny opad erytrocytów (strona lewa)
Historia Zjawisko opadania erytrocytów zostało odkryte przez polskiego patologa Edmunda Biernackiego, który w 1897 ogłosił wyniki badań nad szybkością opadania krwinek w zależności od rodzaju schorzenia. W 1918 szwedzki hematolog Robin Fåhræus opublikował rozprawę poświęconą opadaniu krwinek, w której powołał się na pracę Biernackiego. W 1921 wspólnie ze szwedzkim patologiem Alfem Westergrenem opisali oni pierwszą praktyczną metodę oznaczania OB i , stąd w niektórych krajach odczyn Biernackiego nazywany jest testem Fåhræusa-Westergrena lub testem Westergrena.