32-33.
Duchowieństwa prawosławnego tym orderem nie nagradzano ze względu na katolickiego patrona. Niechrześcijanie otrzymywali od 1844-1845 (kiedy to w miejsce symboli chrześcijańskich wprowadzono dla nich herb państwowy na niemal wszystkich rosyjskich odznaczeniach), order z dwugłowym orłem na gwieździe i obu stronach odznaki orderowej.
Za służbę wojskową od 1855 nagradzano orderem z mieczami podłożonymi pod orły pomiędzy ramionami krzyża. Do 1874 za służbę cywilną order nadawany był z koroną carów, na której był zawieszony krzyż. W przypadku posiadania III klasy z mieczami, przy nadaniu II klasy bez mieczy, te umieszczano nad górnym ramieniem krzyża pod koroną. Insygnia po śmierci odznaczonego podlegały zwrotowi do kasy kapituły. Do 1915 wykonywano je z czystego złota, po tej dacie z „metalu wojennego” (tombaku). Około 1870 powstała moda noszenia niezgodnych ze statutami oznak orderu pokrytych zamiast czerwonej czarną emalią, które niekiedy pojawiają się na rynku numizmatycznym.
Order – pozbawiony koron carskich na orłach rosyjskich między ramionami krzyża – nadawany był również (także z mieczami za zasługi wojenne) przez Rząd Tymczasowy Aleksandra Kiereńskiego do chwili wybuchu rewolucji bolszewickiej.