IV. Sanctus, Hosanna, Benedictus i Agnus Dei mały|Agnus Dei w katedrze Łacińskiej we Lwowie. Solomija Drozd (śpiew), Petro Titiajev (skrzypce), Ivan Ostapovych (organy). Sanctus – 6-głosowy chór (SI, SII, AI, AII, T, B), D-dur, 4/4, largo; 3/8, vivace. Jest to fragment wcześniejszego, napisanego w roku 1724, dzieła na 3 soprany i 1 alt, obecnie uważanego za zaginione. Hosanna (Osanna) – 8-głosowy chór (czyli dwa chóry 4-głosowe), D-dur, 3/8, allegro. Jest to przeróbka chóru początkowego kantaty BWV 215 – „Preise dein Gluecke, gesegnetes Sachsen”, aczkolwiek możliwe jest, iż oba te utwory czerpią ze wspólnego zaginionego wzorca. Benedictus – aria tenorowa, h-moll, 3/4, andante Hosanna (Osanna) – 8-głosowy (podwójny) chór, D-dur, inne szczegóły jak powyżej. Agnus Dei – aria altowa, g-moll, adagio. Jest to fragment arii z zaginionej kantaty ślubnej (napisanej w roku 1725), której Bach ponownie użył, także jako arii altowej, w swoim Oratorium na Wniebowstąpienie (BWV 11). Ponieważ jednak oba te dzieła w zauważalnym stopniu się różnią, zdaje się, iż czerpią one ze wspólnego wzorca. Dona nobis pacem – 4-głosowy chór, D-dur, alla breve, moderato. W warstwie muzycznej identyczny z chórem „Gratias agimus Tibi” z „Gloria”.
Przypisy
Linki zewnętrzne Helmuth Rilling Wielka msza h-moll (Flash)
Kategoria:Dzieła Johanna Sebastiana Bacha Kategoria:Msze Kategoria:Obiekty z listy Pamięć Świata