thumb|Zniszczona zabudowa ulicy w 1945 thumb|Odbudowa domów przy Kanonii w 1958 thumb|Ulica Kanonia, widok w kierunku placu Zamkowego (po lewej) i ul. Dziekania (po prawej) Ulica Kanonia – ulica na Starym Mieście w Warszawie.

Ulica ma postać trójbocznego placu znajdującego się na tyłach katedry św. Jana w Warszawie, między ulicami Dziekanią i Jezuicką. Nazwa nawiązuje do znajdujących się tam kanonii – domów kanoników kolegiaty św. Jana.

Historia Ulica znajduje się na terenie dawnego cmentarza przykościelnego, zwanego w XV wieku Farskim, zlikwidowanego w 1780 roku. Była to najstarsza nekropolia na terenie Starej Warszawy. Od roku 1406 używano już nazwy Cmentarz alias Kanonie, w nawiązaniu do przekazania tego terenu przez Janusza I Starszego pod budowę domów dla trzynastu kanoników sprowadzonych do Warszawy po przeniesieniu kapituły z Czerska. Kanonicy otrzymali działki o szerokości od 6–8 m i głębokości 10–34 m. Na kilku budynkach znajdują się tablice erekcyjne (nr 28 wystawił kanonik Stanisław Boniecki w 1541, a nr 26 kanonik Samborski w 1521). Przekazany teren był wyłączony spod jurysdykcji miejskiej i należał do jurydyki Dziekania.