Diego de Deza y Tavera (ur. 1444 w Toro, zm. 9 czerwca 1523 w Cantillana) – hiszpański duchowny katolicki, dominikanin.
Wstąpił do zakonu dominikańskiego w 1470 roku i został przeorem Santo Domingo. Był także wychowawcą księcia Jana z Asturii (1478-1497), jedynego syna królów hiszpańskich Izabeli I Kastylijskiej i Ferdynanda II Aragońskiego, który przeżył dzieciństwo.
Stopniowo piął się do góry na szczeblach kariery kościelnej, zostając kolejno 14 kwietnia 1494 biskupem Zamory, Salamanki (1494-1497), Jaén (1497-1500), Palencii (1500-1504) i na końcu wreszcie arcybiskupem Sewilli (od 30 października 1504 aż do śmierci). Był jednym z głównych protektorów Krzysztofa Kolumba w okresie jego oczekiwań na zgodę na sfinansowanie przez hiszpańską parę królewską jego wyprawy przez Atlantyk.
24 listopada 1498 Diego Deza został mianowany Wielkim Inkwizytorem Kastylii, Leonu i Grenady, zastępując zmarłego dwa miesiące wcześniej Tomasza Torquemadę. Rok później rozszerzono jego jurysdykcję także na kraje korony aragońskiej. Podobnie jak Torquemada był oskarżany o nadgorliwość w wykonywaniu tej funkcji. Jego reputacji szczególnie zaszkodziło tolerowanie nadużyć i okrucieństwa inkwizytora Diego Lucero z Kordoby.