Kiedy jednak szef rządu podał się do dymisji, Vogel odmówił sformowania gabinetu i wskazał do tego George’a Waterhouse’a. Harmonijna współpraca obu polityków nie trwała jednak długo i w 1873 Vogel sam stanął wreszcie na czele rządu. Bardzo dużą część swojego czasu spędzał za granicą – do tego stopnia, iż na pewien czas jego miejsce jako oficjalnego szefa gabinetu zajął zastępujący go Daniel Pollen. Po powrocie Vogela, Pollen szybko oddał mu władzę, ale niezadowolenie z ciągłej nieobecności premiera było coraz większe. 1 września 1876 definitywnie rozstał się z urzędem, na pocieszenie otrzymując stanowisko agenta generalnego (quasi-ambasadora) Nowej Zelandii w Londynie. W 1881 powrócił do kraju i do 1887 pełnił różne funkcje publiczne. Następnie już na stałe wyjechał do Anglii, gdzie zmarł w 1899 roku.
Od 1875 używał tytułu Sir, do którego uzyskał prawo jako kawaler Orderu św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Premierzy Nowej Zelandii Kategoria:Urodzeni w 1835 Kategoria:Zmarli w 1899 Kategoria:Żydzi (biografie) Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie