Wiktor Wolski (ur. w Nowozybkowie, w guberni czernihowskiej, zm. po 12 czerwca 1919) – porucznik pilot Wojska Polskiego II RP.

Życiorys Był synem Władysława i Emilji z domu Olszkiewicz. Ukończył szkołę średnią w Nowozybkowie i po złożeniu egzaminu dojrzałości studiował na Akademii Rolniczej w Moskwie.

Po wybuchu I wojny światowej wcielony do armii carskiej. 1 października 1915 został przydzielony do oddziałów inżynieryjnych. W listopadzie tego roku został skierowany do szkoły lotniczej w Moskwie na kurs teoretyczny. Następnie przeszedł kurs praktycznego pilotażu w Wojskowej Szkole Pilotów w Gatczynie koło Petersburga i został skierowany do walki z Niemcami. Zestrzelony dostał się do niewoli, z której 18 maja 1918 udało mu się zbiec. Udał się w rejon Murmańska i jako lotnik wyjechał do Francji.

W czerwcu wstąpił do Błękitnej Armii gen. Józefa Hallera. Po paru miesiącach służby w piechocie, uzyskał dyplom pilota po ukończeniu szkół w Pau i Avord. W kwietniu 1919 uzyskał awans na porucznika i został przydzielony do 582 Eskadry Salmsonów. Po przybyciu armii Hallera do Polski razem z eskadrą skierowany został na front bolszewicki.