William Ockham, Wilhelm Ockham ang. również William of Occam (ur. ok. 1285, zm. 9 kwietnia 1347 albo 1349) – filozof, teolog franciszkański z nurtu woluntarystycznego, twórca teorii teologicznych, uznanych za niezgodne z oficjalnym nauczaniem Kościoła katolickiego. Został ekskomunikowany, ale 10 lat później, w 1359 roku, został oficjalnie zrehabilitowany przez papieża Innocentego VI.
Życiorys Urodzony około 1285 roku w angielskiej wiosce Ockham. W 1318 roku ukończył studia w Oksfordzie, a następnie pozostał tam jako wykładowca. Oskarżony o herezję został wezwany na dwór papieża Jana XXII, udało mu się zbiec, skąd udał się pod kuratelę cesarza Ludwika IV Bawarskiego, następnie został ekskomunikowany. Zajmował się głównie teorią poznania. Jego zwolenników nazywa się ockhamistami.
Zajmując się problemami twierdzeń dotyczących rachunku zdań, dał pierwowzór prawom de Morgana.
Zasada ekonomii myślenia zwana brzytwą Ockhama wzięła nazwę od jego nazwiska.
Zmarł w Monachium 10 kwietnia 1347 albo 2 lata później podczas epidemii czarnej śmierci.